Eerder al kwam de stelling aan de orde dat wanneer de rokjes korter worden, het weer beter wordt. Ik ben nu in Hongarije waar het weer heel goed is. Het is hier zelfs heet. Maar aan de rokjes is dat niet te zien. Wel constateer ik hier een ander fenomeen: met deze temperatuur wapperen je hier de borsten ongegeneerd om de oren. Vier van de vijf vrouwen hebben een decolleté dat die benaming niet waardig is. De Hongaarse bh's blijken verder ook niet veel om het lijf te hebben.
Ik zit hier nu onder een parasol bij te komen van de warmte. Zelf ben ik netjes gekleed, pak, stropdas, veel te warm voor een dag als deze, maar ik ben nu eenmaal te gast bij een zeer formele bijeenkomst. Schuin tegenover mij, aan een ander tafeltje, is een vrouw gaan zitten wiens topje in het geheel niets verhuld. Als ze zich voorover buigt om een slok koffie te nemen, liggen haar tepels op tafel. Op zichzelf heb ik niets tegen tepels of tafels, maar ik voel toch de hele tijd de neiging om een andere kant op te kijken. Eigenlijk voel ik me in mijn rust gestoord, in mijn privacy aangetast. En ontsnappen is niet mogelijk: achter elke straathoek wappert hier een set borsten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik krijg de indruk dat dit stuk geschreven is door iemand die ook best wat zou willen laten wapperen, maar dat niet durft. Mijn advies voor deze zomer: broeken los, beha's los en wapperen maar.
Een reactie posten