Wat dat aangaat lijken wij Limburgers meer op Afrikaanse stammen dan op andere Nederlanders. Illustratief hiervoor vind ik steeds weer de manier waarop er met religie wordt omgegaan. Al zit lang niet iedereen meer in de kerk, als het pasen is, dan gaat iedereen braaf wel. En dan nemen we die gekke pastoor met een schep zout. En als de communie gedaan moet worden, dan mag diezelfde gekke persoon de kinderen de biecht afnemen. En diezelfde gekke pastoor mag in de klas glashard beweren dat één van de kinderen niet heilig is, omdat hij niet is gedoopt. Maar we zijn het allemaal eens: het is een gekke pastoor. En de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Want we horen er wel allemaal bij en we kijken goed naar hoe de voortuin van de ander erbij ligt en wat hij te verteren heeft, kijk maar naar de auto waarin hij rijdt.
Ik denk dus ik ben.
Limburgers denken niet, die kijken de kunst af bij anderen, want dan hoor je erbij.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Het is altijd gemakkelijker om achter iemand aan te hobbelen dan om zelf ergnes voor te staan. Lekker geen verantwoordelijkheid. Of datgene waar je voor staat alleen stilletjes verkondigen. Ik maak me er zelf ook schuldig aan. Dagelijks.
JeZus
Een reactie posten