Allemaal eigenwijze zenders

Weet je waar ik last van heb? Van hoe mensen met elkaar omgaan. En vooral met hoe ze niet met elkaar omgaan. Van communicatie (zenden én ontvangen) en van hoe weinig mensen daar kaas van hebben gegeten, bedoel ik.

Wie regelmatig in de trein zit, kent die GSM-gesprekjes wel, van mensen die eigenlijk niet veel te zeggen hebben, maar die toch willen dat iedereen het gehoord heeft. Over die en over dat mens, en over die klerezooi en die kutleraar. Zijn dat mensen die eigenlijk gewoon nog niet weten dat een GSM een te-le-foon is, waarmee je over lange afstanden met mensen kunt praten? En dat je niet op zo'n harde toon door de trein hoeft te tetteren zodat het wel wordt doorverteld en op die manier op zijn bestemming aankomt? Willen ze echt dat iedereen het verhaal hoort omdat het zó belangrijk is, omdat zij zó belangrijk zijn? Kan het ze geen reet interesseren wat anderen ervan denken? Of ze zijn ze gewoon doof?

En ik weet niet of ik het hier over dezelfde mensen heb als over de irritante GSM-gebruikers, maar ik heb óók last van mensen (en dat zijn er veel) die niet geïnteresseerd zijn in de ander. Van die mensen waarmee een gesprek een monoloog wordt. Ik wil graag weten wat andere mensen beweegt en drijft. Ik ben nieuwsgierig. Maar ik moet bekennen dat ik het in een gesprek dan toch ook wel fijn vind als die ander belang stelt in mij. Ik wil graag aandacht, geven en nemen. En ook hierbij weet ik niet hoe dat komt. Is dat omdat mensen oprecht niet in anderen geïnteresseerd zijn omdat zij belangrijker zijn dan wie ook (of dat in ieder geval graag van jou willen horen)? Is het door verlegenheid? Vinden we nieuwsgierigheid niet netjes doordat wij Nederlanders altijd zgn. zó gesteld zijn op onze privacy? Dat het dat is, geloof ik overigens niet want ondertussen zit wel half Nederland zich te verkneukelen bij drakenprogramma's als de Gouden Kooi en de Pfaffjes.

Weten ze alles al, kunnen ze het aan houding en de coupe van de dag van de ander zien? Hebben ze aan een woord van de ander genoeg? Ik weet het in ieder geval niet meer. Misschien ben ik, ongewild, ook wel zo'n eigenwijze zender, en sta ik me hier druk te maken over iets waar ik zelf ook aan mee doe, aan flut-communicatie. Een oproep aan u, lezer: als u me tegenkomt, waarschuw mij en anderen dan en neem ons tegen mezelf in bescherming. Bij voorbaat dank!