Mei
Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als een gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht
In een oud stadje, langs de watergracht-
In huis was 't donker, maar de stille straat
Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat
Nog licht, er viel een gouden blanke schijn
Over de gevels in mijn raamkozijn.
Dan blies een jongen als een orgelpijp,
De klanken schudden in de lucht zoo rijp
Als jonge kersen, wen een lentewind
In 't boschje opgaat en zijn reis begint.
Hij dwaald' over de bruggen, op den wal
Van 't water, langzaam gaande, overalAls 'n jonge vogel fluitend, onbewustVan eigen blijheid om de avondrust.En menig moe man, die zijn avondmaalNam, luisterde, als naar een oud verhaal,Glimlachend, en een hand die 't venster sloot,Talmde een pooze wijl de jongen floot.
Zóó wil ik dat dit lied klinkt...
Als het dan geen mooi weer is, dan toch maar vooral een mooi gevoel halen uit de poëzie. Bij deze. Dank je wel, Herman Gorter
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Reactie van Jan S. 22/3:
Ja mooi dat gedicht. Inspirerend.
Dat kun jij wel gebruiken Ilja, na wat je mij vertelde deze middag 22 maart 2007 te De Boerderij Maastricht.
Inspiratie, ja... waar vind je dat in?
Als wij een Winter/Zomer3daagse organiseren, praten we nergens anders over dan inspiratie. Mede aan de hand van de Richtinggevende Waarden, die er - na hier gedegen naar gezocht te hebben - toch voor elk mens zijn.
Waar komt je idee? vandaan? Is ook zo´n vraag.
Ik weet het niet, maar wel ergens... Dus om die bron te voeden, helpt het misschien om - net zoals na bijvoorbeeld een droom - toch voor vulling van die ´bron´ te zorgen... en dat zou er aan bij kunnen dragen dat we geinspireerd raken door wat ook...
Nou biljart(ers) ik wens jullie een goede vaart met jullie biljart... en ik zou zo zeggen dat het groene laken vooral groen blijft als het af en toe wat zon krijgt.
Hartelijke groet,
Jan
Een reactie posten